verkeerde aardstralen
gemiste afmeerpalen
genegeerde signalen
borrelende spijsverteringskanalen

ontluisterende schandalen
van winderige admiralen
en beschonken gemalen
eksters zonder idealen

niks afpalen
want we kunnen oeverloos afdwalen
en we leven ons uit als schrijvers van verhalen
over stoere mannen met gênante kwalen

maar ’t leed stapelt zich op in de annalen
en de prijs is ziekenzalen
met spiegeltjes en kralen
zonder decimalen

ja ’t is tijd om af te betalen
galgenmalen
doorspekt met röntgenstralen
overgeleverd aan hospitalen

de prijs is
voor eeuwig ronddwalen
en slapen
in de wereld zonder nachtegalen

stoppen met ademhalen

It wie hjoed wiet en tsjuster,
hielendal oars as juster.
Ik riid in rûntsje
en kaam werom nei’t flatsje
mei de buorman mei ‘t petsje
en hja mei ‘t hûntsje.

It hûntsje
fan ûnder
is bysûnder.
It mist in poatsje,
mar is ‘t paad nea bjuster.
Seane hin,
hy kin der net sûnder.

It hûntsje
mei trije poatsjes,
wy binne maatsjes.
En at ús buorman
dwersbongelt,
jout er lûd.

Hy blaft
at buorman bestraft.
Hy ferskood ‘e attinsje nei himsels
en triuwt my wynsels
ta.

it bûtenlân

dyn fjoer baarnt noch hieltiid foel yn my
mar ‘t is as wachtsjen op simmerske snie
myn paadsje liket net ferhurde
ik rin rûntsjes mei hûntsjes
knoffelje en stroffelje
sees tsjoch
oant ik blau tasjoch
‘t sil wol bliuwe by wurden

it ferstân

ik meitsje it rymjende
mar smoar healweis yn ‘e wurden
at ik tink oan dy
‘k bin út ‘e rie
en fan ‘e trie
fertyskjende

it heitelân

ik bin dêr hikke en tein
nea fuortflein
‘k moat oerein
want ik hear al by de âlderein

rikje my dyn hân

en nim my mei

Ús umjouwing: De giele stip is ús sinne yn de Molkewei (mei sawat 100 miljard sinnen) en die is wer in stip yn it hielal der omhinne.