Van de week sprak ik met een collega over het leven. Hij vertelde dat het mijne ongecompliceerd aandeed, omdat ik als vrijgezel immers kon doen wat ik wilde. Maar de beste man is zelf altijd getrouwd geweest en heeft al kleinkinderen. Hij hoeft zijn status quo alleen nog maar te behouden. Als hij die eeuwige vrijgezel was geweest die ik ben, dan zou hij wel hebben geweten van ’t lege huis en de donkere winternachten, ’t sterk moeten zijn voor jezelf alleen. Maar goed, hij is helemaal verweven met dit bestaan, terwijl ik mijn heil juist zie in onthechten. Alzo redenerende scoorde hij toch een onbedoeld punt. Mijn leven ondervindt weinig complicaties. Nee, ’t is een en al stimulans.

Middagje Het Loo gedaan. In Apeldoorn. In 2010 was ik er een tijdje werkzaam geweest als digitaliseerder van oude foto’s. Ik wilde de sfeer even weer opsnuiven en was ook nog nooit in het later geopende museum geweest.

Dat bleek de moeite waard. Ook de expositie over Anna Paulowna was interessant. Uiterst indrukwekkende vrouw, die oma van de ons bekende koningin Wilhelmina. Ze was een kleindochter van Catharina de Grote, maar ook haar vader en broers waren Russische tsaren. Leuk weetje is ook dat Willem II door Anna’s vader als haar echtgenoot werd geselecteerd, omdat hij samen met hem Napoleon had verslagen, bij Waterloo. De dapperheid. De man had indruk gemaakt.

De rouwstoet van Anna PaulownaStaatsieportret en rouwstoet van Anna Paulowna…

Ik had overigens niet graag in het paleis willen wonen. Zoveel 17e eeuwse protserigheid, het zou me direct tegen gaan staan. Ik denk dat men geen leuk leven heeft gehad. Ik kan mij echter wel voorstellen dat Wilhelmina zich er in de herfst van haar leven weer vestigde. Het imposante kasteel ademt haar voorouders en haar eeuwenlange geschiedenis en de omgeving is overweldigend mooi. Daar kom je wel tot rust, het hedendaagse publiek even helemaal wegdenkende.

Vanmiddag was ik in de regio Ten Post / Wittewierum te vinden. Een verre voorvader van mij, de legendarische dominee Bernardus Holtrop, die leefde van 1600 tot 1673, is daar een tijdje schoolmeester geweest. Ik wist al veel over de dominee, maar was nog nooit ter plaatse geweest. In mijn beleving begint en eindigt een familie- of streekgeschiedenisonderzoek altijd op de plek waar het zich afspeelde.

Zo kom ik telkens een stapje dichterbij.

Leuk weetje is dat deze zelfde voorvader destijds ook een van de allereerste studenten aan de in 1614 gestarte RUG was. Ik heb daar zelfs een door hem geschreven stukje tekst met handtekening aan het archief weten te ontfutselen. Schitterende vondst.

Het eerste Academiegebouw van de RUG, dat in 1846 werd afgebroken

Later verdween hij naar Oosterwolde, Friesland.

De regio is natuurlijk veranderd in 400 jaar tijd. Zo is het riviertje de Fivel gedempt en is klooster “Bloemhof” te Wittewierum verdwenen. Toch zou het hedendaagse landschap niet totaal onherkenbaar zijn voor de dominee, want de deels afgegraven wierde is nog duidelijk herkenbaar en de brug in ten Post is eenzelfde ijkpunt. De dorpjes in de regio zijn verder ook niet gigantisch gegroeid en het klooster werd al afgebroken ten tijde dat hij er aan de school doceerde.

Een winterslaapmodus begint mij parten te spelen. Ik verlies aan interesse in non-fundamentele zaken en voel een sterker wordende aandrang, om alles dat pushmeldingen genereert, slechtnieuwsjournaals, fictie of reclame projecteert, op zwart te zetten. Unplugged de winter door. De stekker eruit. Op blote voeten door de drek en tussendoor mijn 2e familiekroniek samenstellen. Dat laatste hangt overigens nog even af van de clientèle, want men realiseert zich op dit moment nog niet wijdverspreid dat men naar zo’n boek hunkert. Zou dat proces te katalyseren zijn? Hmm… Hé…