Cursus navigeren met de zon

Vanmiddag sprak ik een toevallige voorbijganger op een terras. Hij vertelde over zijn met gps uitgezette wandeling over het Drentse pad en ik vertelde dat ik navigeerde met behulp van de zon. Meneer vond dat opzienbarend. Het bracht mij op het idee van deze cursus.

Welnu.

Wat je moet weten is dat de zon ongeveer in het oosten tot zuidoosten opkomt, dat deze rond het middaguur ongeveer in het zuiden staat, halverwege de middag in het westen en bij zonsondergang in het noordwesten. Meer is het niet.

Na 1 of 2 keer oefenen merk je dat het heel snel in je systeem gaat zitten. Je gaat ongemerkt letten op waar de zon staat. Als je ergens halverwege de middag vertrekt en de zon staat rechts van je, dan weet je dus dat je zuidwaarts gaat. Dan weet je automatisch ook dat je de zon links van je moet krijgen als je terug wilt. Als de reistijd vele uren is, dan moet je iets rekening houden met de draaiing van de zon om de aarde. Als je bijvoorbeeld rond het middaguur vertrekt met de zon loodrecht op je linkerzijde (je gaat dan naar het westen) en je keert pas aan het einde van de middag terug, dan moet je de zon linksachter je zien te krijgen.

Als je dit begrijpt, dan kun je navigeren met behulp van de zon. Gefeliciteerd. Zo simpel is het dus.

Nee, dan die cursus ’s nachts navigeren met sterren. Honderd keer moeilijker.

Drenthe

Folders en kranten. De nee-nee-sticker zit er al op. De verhuizingen zijn gewoon geworden. Zelfs zo gewoon dat ik geen verhuiskaarten meer krijg. Mijn adres in veler adresboek. Getypext & herschreven. Pleisterlagen. Tot minimeters dik. Men vind ’t wel best. Mij deed het herleven. Ik denk alweer aan een volgend gewest.

Heel apart dagje

De dag van het sollicitatiegesprek bij Gemeente Emmen, waarbij diepgaande vragen inzake BGT werden gesteld, terwijl de cursus nog moest plaatsvinden en terwijl ik er nog nooit mee had gewerkt. Slechts 1 van de 3 kandidaten – het was een groepsgesprek met 3 kandidaten voor evenzoveel vacatures – kon er iets zinnigs over zeggen, waarop men opperde dat wij direct al volop productie moesten kunnen draaien. Men keek vertwijfeld. Ik vond het fascinerend. Een korte demonstratie wees vervolgens uit dat het om sterk repetitieve werkzaamheden ging. Of we daar wel mee konden leven. Tja, nou…

De volgende dag vernam ik dat men geen brood in mij zag. Een andere kandidaat had de eer al aan zichzelf gehouden. Slimme jongen. Nee, ’t is wel best zo. We bevinden ons in hoogconjunctuur en de uitmuntende referenties stapelen zich op. ’t Zal toch eens weer goed moeten komen.

Barefoot

the bright light
was out of sight
all through the cold
and wintery night

a year of my life
again has been sold
but it’s spring all right
and I’m ending the fight

let us rewrite
and let us turn
black into white and
white or pink into sunburn

let us glow
and flow
beyond our shadow
and let us be understood
barefoot
as we are

Een INFJ

In 1921, gepubliceerde Carl Jung psychologische typen, waarin hij mensen gecategoriseerde in primaire vormen van psychologische functies. In de jaren 1940 bouwden Katharine Cook Briggs en haar dochter, Isabel Briggs Myers voort op het door Jung ontwikkelde onderzoek en ontwikkelden hun eigen theorie over psychologische types waarin 16 persoonlijkheden werden opgevoerd. Nu ben ik niet zo van de persoonlijkheidstests, maar een artikel op LinkedIN haalde mij over. De uitslag was treffend. Echt een eyeopener.

Door elkaars ogen

Elkaar in de ogen kijken en merken dat je door elkaars ogen in contact komt te staan met een andere wereld.

Ooit zo’n ervaring gehad?

Zo eens in de 2 jaar kom ik een medemens tegen, die blijkbaar “compatibel” met mij is. Iemand die ik in een fractie van een seconde zo diep in de ogen kan kijken, dat wij beiden in een trans komen.

De laatste keer dat het gebeurde was afgelopen jaar. In de Jumbo aan de van Loonstraat te Leeuwarden. De persoon in kwestie was er zo door gefascineerd dat hij nogmaals langsliep om het te ervaren.

En het gebeurde opnieuw.

Wat je ervaart?

Dat is lastig te definiëren, maar ’t is alsof je in een immense zwarte leegte kijkt. ’t Voelt vertrouwd en er is herkenning. Alsof je heel even weer weet wie je werkelijk bent en waarom je hier op aarde ronddoolt.

De volgende keer wil ik de compatibele entiteit aanspreken. Wellicht kunnen we samen een experiment doen, waarbij we niet wegkijken na die fractie van de seconde.

Zien waar we belanden.