Tagarchief: Bernardus Holtrop

To stay alive – A method / A feel good movie about suffering

Herkenbaar. Klik op de link om de film te bekijken. Iggy Pop presenteert een handleiding om als eigenzinnig individu te kunnen overleven in deze onpersoonlijke wereld. Hij baseert zich daarbij op ‘Overleven – een handleiding’ van Michel Houellebecq.

“As you approach the truth, your solitude will increase.”

Heel apart dagje

De dag van het sollicitatiegesprek bij Gemeente Emmen, waarbij diepgaande vragen inzake BGT werden gesteld, terwijl de cursus nog moest plaatsvinden en terwijl ik er nog nooit mee had gewerkt. Slechts 1 van de 3 kandidaten – het was een groepsgesprek met 3 kandidaten voor evenzoveel vacatures – kon er iets zinnigs over zeggen, waarop men opperde dat wij direct al volop productie moesten kunnen draaien. Men keek vertwijfeld. Ik vond het fascinerend. Een korte demonstratie wees vervolgens uit dat het om sterk repetitieve werkzaamheden ging. Of we daar wel mee konden leven. Tja, nou…

De volgende dag vernam ik dat men geen brood in mij zag. Een andere kandidaat had de eer al aan zichzelf gehouden. Slimme jongen. Nee, ’t is wel best zo. We bevinden ons in hoogconjunctuur en de uitmuntende referenties stapelen zich op. ’t Zal toch eens weer goed moeten komen.

Schrijversblok

Vanmorgen kreeg ik de inspecteur van de woningstichting op bezoek. “Hey, je hebt geen behang!” Hij keek verwonderd om zich heen. Waarop ik het even uitlegde. Over de teruggebrachte 9 rollen behang en de conclusie na 2 dagen bombastisch gitaargeweld van de nieuwe b…

Kijk, daar kreeg het relaas alweer een te negatieve draai, terwijl het onderwerp zich zo bij uitstek leende voor een dartel stukje proza.

Ik kamp met een schrijversblok.

Alleen als je voelt wat je schrijft vloeit er goeds uit je pen.

Het gebruik van proxyservers en VPN neemt bovendien toe in mijn bezoekersstatistieken. Allemaal stiekeme voyeurs die zichzelf volzuigen met mijn leven. Zonder zich ooit bloot te geven. Maar goed, anoniem surfen is sowieso helemaal in opkomst momenteel.

Daar staat echter tegenover dat mijn blog bestaat uit oké geschreven bijdragen, die over mij en mijn kijk op het leven gaan. Ik wil exposeren, zoals musici, fotografen, beeldhouwers en schilders dat willen. Een bekende schrijver – ik denk Joost Zwagerman – vertelde eens dat hij schreef, in essentie om troost te vinden. Mineurstemmingen zijn perfecte inspiratiebronnen en zulks vertalen naar beeldschone teksten is troostend. Maria Callas ventileerde op haar beurt eens dat ze expressie belangrijker vond dan (muzikale) perfectie. Zij was weergaloos in haar werk. Soms moeten iets minder geschreven, veelzeggende teksten toch worden geplaatst.

Nog even het prachtige plaatje teruggetoverd, dat ik bij de aanvankelijke tekst had willen plaatsen.

Kale muren kunnen overigens erg mooi zijn, om nog heel even op dat eerste onderwerp terug te komen. Leuke anekdote daarbij is dat ik onlangs in het Waagmuseum te Deventer was. En waar ik eigenlijk kwam om het monumentale gebouw (uit 1528) te bekijken, bleek men ’t helemaal te hebben gerenoveerd. Effen witte rolgordijnen voor oeroude glas-in-lood-ramen. Tja mensen, deze waag herbergt een geschiedenis verstoppend museum. ’t Was mij de €9 niet waard.

Verandering van spijze

Nieuws is dat ik per omgaande naar de regio Hoogeveen verhuis. ’t Wordt mijn eerste vrijstaande woning. Maar misschien kom ik binnenkort ook in Drenthe te werken. Bij Gemeente Emmen. Medewerker basisregistraties. Met cursus vooraf. Vanmiddag hoorde ik dat ik ook voor de 2e gespreksronde wordt verwacht.

Men lijkt dus enthousiast.

De aanstelling zou deuren voor mij openen, want gemeenten werken allemaal met ditzelfde systeem en tot dusver ontbrak het mij eigenlijk alleen maar aan actuele kennis en ervaring op dit vlak. De achtergrond met ArcGIS, SquitXO, AutoCAD en bodeminformatiesystemen was er al.

Barefoot

the bright light
was out of sight
all through the cold
and wintery night

a year of my life
again has been sold
but it’s spring all right
and I’m ending the fight

let us rewrite
and let us turn
black into white and
white or pink into sunburn

let us glow
and flow
beyond our shadow
and let us be understood
barefoot
as we are

Een INFJ

In 1921, gepubliceerde Carl Jung psychologische typen, waarin hij mensen gecategoriseerde in primaire vormen van psychologische functies. In de jaren 1940 bouwden Katharine Cook Briggs en haar dochter, Isabel Briggs Myers voort op het door Jung ontwikkelde onderzoek en ontwikkelden hun eigen theorie over psychologische types waarin 16 persoonlijkheden werden opgevoerd. Nu ben ik niet zo van de persoonlijkheidstests, maar een artikel op LinkedIN haalde mij over. De uitslag was treffend. Echt een eyeopener.

Advertentie in de krant?

Het speelt al een tijdje door mijn gedachten. Gaan wonen bij, bijvoorbeeld in een boerderijtje wonende bejaarden, zodat wij de gezelligheid van elkaar hebben, zodat ik vrij kan wonen en zij iemand hebben voor het zware werk en de klusjes, waardoor ze er veel langer kunnen blijven wonen. We zouden ook meer betekenis aan elkaars leven kunnen geven. Hoeveel ouderen creperen er immers niet van de eenzaamheid? Ik ken mensen die uit verveling om 19:00 uur naar bed gaan. ’t Gaat om een symbiotische vorm van huren dus. ’t Lijkt me geweldig, maar praktisch ook best wel onuitvoerbaar. Want waar vind je immers zo’n plekje? Ik weet dat er genoeg bejaarden zijn die dit graag zouden willen, maar hoe kom je die tegen? Het draait dan om vertrouwen en dit is immers een wereld waarin iedereen elkaar belazert. Hoe kan men leren dat mijn bedoelingen zuiver zijn? Maar men moet zelf natuurlijk ook te vertrouwen zijn. Dat mes moet aan 2 kanten snijden. Misschien moet ik eens een advertentie in de krant zetten. Als Fries sprekende boerenzoon met goede baan bij een zuivelfabriek zou je toch vertrouwen moeten kunnen wekken bij een bepaalde groep mensen. Ik kan ook uitleggen waarom dit voor mij een lonende constructie zou zijn. Ik stotter namelijk wat, waardoor ik minder snel nieuwe contacten aan ga. Ik heb ook wel affiniteit met bejaarden. Zo bezoek ik dikwijls een lieve oude mevrouw in Lindestede. Als hobbymatig geschiedschrijver ben ik daarnaast bijzonder geïnteresseerd in de verhalen over vroeger. Kunnen ze op dat vlak ook hun ei kwijt. Als ’t uiteindelijk gebeurd is vertrek ik gewoon weer. Dat zou ook zwart op wit kunnen.