Categoriearchief: POËZIE

Barefoot

the bright light
was out of sight
all through the cold
and wintery night

a year of my life
again has been sold
but it’s spring all right
and I’m ending the fight

let us rewrite
and let us turn
black into white and
white or pink into sunburn

let us glow
and flow
beyond our shadow
and let us be understood
barefoot
as we are

Ik wens bij tijden niet langer gepenetreerd te worden

Besloten om mijn telefoon ’s avonds uit te zetten, omdat ongelukkig gekozen momenten om te socialiseren, abrupt, schril met stiltes contrasterende beltonen, die tot in de kieren disharmonieus interveniëren in ensemble met paniekerig-associatief vibreren, zo dikwijls slecht belonen en mijn geboren kalmte, in significante tijden soms ernstig kunnen doen verstoren in mijn huis, ‘t hutje op de hei, ‘t rustoord waarin ik des avonds zo onverstoorbaar en onhoorbaar als mogelijk is, geheel zonder sjablonen genietend van koffiebonen en rumbonen, bewonderend en beoefenend de kunstenarij, de krent in de brij, zinnen probeer te verzetten. Ik wens bij tijden niet langer gepenetreerd te worden door andermans droevige parelglans, overvleugelende cadans of beteugelende balans.

rca

Jan Splinter

Eereergisteren fietste ik bij Epe, eergisteren door de Weerribben en gisteren en vandaag door Leeuwarden en wijde omgeving. De uitsmijter in Kalenberg was overigens noemenswaardig lekker.

Bij deze aangelegenheden signaleerde ik 2 eerste tuintjemaaiende mensen, 2 lieveheersbeestjes, een allereerste vlinder, speenkruid, krokussen, sneeuwklokjes, bijna ontluikende narcissen, de eerste madeliefjes en een eerste klein hoefblad. Maar ’t eerste, beschut liggende stukje grasland, leek ook al welig te tieren en op te veren in het warme zonlicht. En de wilgenkatjes zijn natuurlijk alweer oud nieuws.

Beste mensen, de trui kan uit.

Bye bye winter.

Blow, blow, thou winter wind,  Shakespeare
thou art not so unkind
as man’s ingratitude;
thy tooth is not so keen,
because thou art not seen,
although thy breath be rude.

Freeze, freeze, thou bitter sky,
that dost not bite so nigh
as benefits forgot:
though thou the waters warp,
thy sting is not so sharp
as friend remembered not.

Wortels

wortels eten
wortels trekken
wortels onthouden
wortels van je bestaan
vergeten is jezelf vergeten
ontwortelen is als wortels stekken
blad verlept en niet wortelen is vergaan
je kunt je er in het geheel niet aan onttrekken
je groeit vanuit je wortels, mooi oranje of met schandvlekken

Evenals

Evenals een moede hinde,
in haar rust toch, steeds bedacht,
schrik ik op van elk geluidje,
in de diep en donk’re nacht.
Maar ik weet wat ik zal vinden
en zal dragen zonder klacht.
Wanneer d’aarde mij verslinde,
ben ik in rust en, sta ik op wacht.

Evenals een moede hinde
naar het klare water smacht,
zal ik mij eens overgeven,
tekortkomen in kracht.

Evenals een moede hinde
die drentelt over de
beschemerde weilanden,
onwetende waar ’t al haar
zal doen belanden,
zo ben ik rusteloos
en vol verlangen
naar jouw hart
en dier’bre handen.