Categorie archief: PERSOONLIJKE FAVORIETEN

Ik wens bij tijden niet langer gepenetreerd te worden

Besloten om mijn telefoon ’s avonds uit te zetten, omdat ongelukkig gekozen momenten om te socialiseren, abrupt, schril met stiltes contrasterende beltonen, die tot in de kieren disharmonieus interveniëren in ensemble met paniekerig-associatief vibreren, zo dikwijls slecht belonen en mijn geboren kalmte, in significante tijden soms ernstig kunnen doen verstoren in mijn huis, ‘t hutje op de hei, ‘t rustoord waarin ik des avonds zo onverstoorbaar en onhoorbaar als mogelijk is, geheel zonder sjablonen genietend van koffiebonen en rumbonen, bewonderend en beoefenend de kunstenarij, de krent in de brij, zinnen probeer te verzetten. Ik wens bij tijden niet langer gepenetreerd te worden door andermans droevige parelglans, overvleugelende cadans of beteugelende balans.

rca

Wortels

wortels eten
wortels trekken
wortels onthouden
wortels van je bestaan
vergeten is jezelf vergeten
ontwortelen is als wortels stekken
blad verlept en niet wortelen is vergaan
je kunt je er in het geheel niet aan onttrekken
je groeit vanuit je wortels, mooi oranje of met schandvlekken

Idee

Zoals je wellicht al hebt opgemerkt, kom ik graag op begraafplaatsen. Ik ben namelijk geïnteresseerd in familie- en streekgeschiedenis, maar ik kom er ook om sfeer te snuiven. De stilte en het idee dat de begravenen nu allemaal van de aardbol verdwenen zijn. Wie weet waart er nog wat rond en kan ik nog wat ontwaren. Interessant, als je er van houdt.

De afgelopen weken – na de verhuizing – ben ik veel te vinden geweest op de begraafplaatsen van Weststellingwerf. Daar is nog veel geschiedenis te vinden. Op het met liefde onderhouden hofje van Oldeholtwolde is zelfs nog een graf uit de 18e eeuw te bewonderen, met schitterend gerestaureerde steen.

Wobbigje 1794 overleden - begraafplaats Oldeholtwolde

Ik vind dat dit veel toevoegt aan een begraafplaats.

Op de meeste begraafplaatsen worden graven geruimd, zodra er niet meer wordt betaald. Er ontstaan dan veel lege plekken. Waarom zou je dat willen als beheerder, zolang je de ruimte nog helemaal niet nodig bent? Waarom moet alles om geld draaien, ja zelfs na de dood nog? Wat is nou mooier, belangrijker en sfeervoller op een begraafplaats dan oeroude grafstenen, een verleden?

Mijn idee is dus om graven niet te ruimen, zolang er ruimte voor is.

Gedroomd

Ik droomde dat ik het gajes van Leeuwarden was. Ik kon mij nergens meer vertonen. Uiteindelijk, na een zoveelste rel in een café, kwam er een vogel op mijn schouder gevlogen. Deze pikte iets uit mijn hoofd. Bij de rechter slaap. Het bleek om een chip in de vorm van een visje te gaan. Maar de vogel plaatste ook een chip terug. Daarop bleek allesomvattende informatie over mijn familiegeschiedenis te staan. Het voelde als ware het een beloning voor mijn verdiensten op dat gebied.

Fascinerend om te zien hoe deze droom mijn leven weerspiegelt. Ik ben niet de best begrepen figuur. In welke kring dan ook.

En de vogel?

Die bezocht mij in de zomer van 2012. In de vorm van een cruciale spirituele ervaring. Ik liep over een begraafplaats en kreeg het antwoord op het raadsel der raadsels in mijn hoofd gelegd.

De andere kant van de poort. Ik kan ze soms bijna horen fluisteren.

Beslommeringen

Gisterochtend een vroege dienst gewerkt en daarna heerlijk excessief barrevoets, rondgezworven in en rond de Schaopedobbe, een natuurreservaat met heide, vennen en bosranden. Google het maar even. Na thuiskomst begonnen met het weghalen van de bestrating uit mijn nieuwe tuintje.

De dag er voor was het schuurtje al weggehaald door de vorige bewoners. Daaronder bleek helaas een dikke witte zandlaag te liggen, met daaronder een harde, puinachtige, zwarte grondlaag. Mooie biotoop voor zeldzame flora dus, maar niet voor…

Vanmorgen de tweede vroege dienst van de cyclus gedraaid. Waarop ik naar Emlichheim ben gereden voor wat gelanterfanter. Wat daarbij opviel is dat ik tot 2 keer toe de verkeerde afslag pakte, terwijl de Mio vol in bedrijf was. Sinds wanneer betekent “rechts aanhouden” niet meer rechts afslaan?

Bij thuiskomst kon ik het toch weer niet laten om de schep nog even ter hand te nemen. Zo ben ik nu eenmaal. Begonnen met het onderspitten van de witte zandlaag. Heidens karwei.

Oké dan. Nu de foto’s van vandaag nog even uitzoeken.

Het buitengewoon mooie nazomerweer geeft mij het gevoel, dat het toch een goed jaar was…

Een veranderende wereld

Zojuist keek ik even op de website van UWV, om te kijken hoeveel recht op WW ik zou hebben bij een eventueel ontslag. Niet dat dit er concreet aan zit te komen, maar ik heb een nulurencontract en…

Maar ik schrok mij een hoedje, want de broekriem blijkt aardig te zijn aangehaald. Men kijkt nu naar de laatste 5 jaren. Als je daarin minder dan 4 jaar hebt gewerkt (mijn situatie op dit moment), dan heb je nog maar recht op 3 maanden WW. Hoe vind je in 3 maanden tijd een nieuwe baan? Als je meer dan 4 jaar hebt gewerkt ben je overigens ook niet veel beter uit. Ook dan ben je al vrij snel op bijstand aangewezen.

Zo komen mensen die een tijdje werkloos zijn geweest al heel snel in een negatieve spiraal terecht, want vanuit de bijstand solliciteren is lastig en dan moet je ook nog maar eens aan het werk zien te blijven. Bovendien, hoe koop je weer een huis, nadat je het vorige hebt opgegeten? En als je eenmaal weer een aantal jaren hebt kunnen werken en dan opnieuw wordt ontslagen, dan wordt je opnieuw gedwongen om je bezit op te eten. Is dat rechtvaardig in een wereld met een tekort aan banen?

Niet dat rijkelui recht op bijstand zouden moeten hebben. Dat bedoel ik niet te propaganderen. Ik heb het ook niet over mensen met een huis van 3 ton. Nee, ik heb het over mijzelf. Klein tweedehands autootje, enkele duizenden euro’s op de bank, wonend in een sociale huurwoning en dromende over die vaste baan en dat piepkleine koophuisje op de hei.

Waarom voert men het basisinkomen niet gewoon in? Dan komen we weer in een positieve spiraal terecht en kunnen we weer bouwen aan een toekomst. Dan kunnen we bovendien een grote reeks aan geldverslindende organisaties opheffen. Is dat niet prachtig?

En als dat echt niet kan, verhoog dan de waarde van het toegestane bezit voor bijstandsgerechtigden van €5800 naar bijvoorbeeld €15.000. Dan kan ook de minderbedeelde wat sparen. Wist je dat een begrafenis €10.000 kost? Dat kun je dus sowieso al niet betalen als je in de bijstand zit, als je tenminste geen sok met zwart geld onder je matras hebt liggen. Het is ten hemel schreiend. Godzijdank heb ik weer een baan. Hopen dat dit zo blijft.

Beslommeringen

Vanmiddag fietste ik door Munnekeburen en waarachtig, daar bleek het kerkje open te zijn. Ik stapte af voor een bezoekje. In 1870 werd de moeder van mijn pake Sijtze er namelijk gedoopt. In die tijd was het een gereformeerde kerk.

Er bleek een rommelwinkel in gevestigd te zijn. De kerk was helemaal vertimmerd en volgepropt. Voordeel bij dit nadeel was wel dat ik zomaar even op zolder kon kijken.

Ik vroeg de winkelier of hij wist waar de administratie van de kerk was gebleven en hij vertelde dat de kerken van Munnekeburen, Scherpenzeel en Spanga destijds waren gefuseerd en dat de boeken waarschijnlijk in Scherpenzeel zouden liggen. Ik bedankte de man en stapte weer op de fiets.

Tot mijn grote verrassing ontdekte ik even later dat de deuren van de kerk in Scherpenzeel ook wagenwijd open stonden. Tja, Kerkenpad. Nooit bij stilgestaan. Ik naar binnen. Mooi getimed ook; het was koffietijd. Er volgde een gesprek.

Er bleek nog steeds een familie Holtrop in Munnekeburen te wonen. Sterker nog, er was nog een lid van diezelfde familie in diezelfde kerk geweest op diezelfde dag. Weten zij misschien ook waar mijn voorouders ter plaatse hebben gewoond? Die kans is groot, want ook deze huishouding blijkt van origine uit de regio Delfstrahuizen / Echtenerbrug te komen. Ze moeten er dus haast weleens over hebben gehoord.

Er bestaat overigens maar één familie Holtrop.

Ik liet mijn gegevens achter en we spraken af dat men mij zou benaderen, zodra men de betreffende administratie / de sleutel van de kluis had gevonden. Fascinerend.

Spijtig, dat er nog steeds te weinig belangstelling is voor mijn vervolgboek. Ik begrijp dat ook echt helemaal niet, want wie wil nu geen rijk geïllustreerd boek over zijn of haar voorouders? Wat moet ik dan nu met mijn gigantische verzameling van briljante foto’s en info? Weggeven op dvd kan niet, want dan weet ik zeker dat het 2e boek er niet komt. Bovendien blijf ik dan zitten met de onkosten. Dat is een bedrag van circa € 1000. Langskomen om een en ander bekijken wil men klaarblijkelijk ook niet, want ik heb al diverse uitnodigingen rondgestuurd en er is nog nooit iemand geweest.