Ergens halverwege de jaren 90

Ergens halverwege de jaren 90 bedacht ik dat ik niet kon definiëren waar ik stond in de wereld. Het zette mij aan tot het schrijven van een interessant stukje proza. Waarvan ik de 1ste 2 alinea’s even voor je van zolder haalde.

Wie ben ik?
  • Ik ben iemand die heeft geleerd wat het is om de verliezer te zijn. Dat maakt mij tot de winnaar. Ik draag mijn leven op aan een ieder met een warm, rechtvaardig en oprecht hart, dat openstaat voor de wereld om zich heen.
  • Ik ben een dromer.
  • Ik kleed me sedert jaren consequent in het zwart. Enerzijds als stil protest op de hufterige manier waarop de mensen steeds vaker met elkaar omgaan en anderzijds als een eeuwigdurende vorm van meditatie. Het streelt bovendien mijn drang tot soberheid.
  • Ik ben iemand die van nature vertrouwen stelt in zijn nog onbekende medemens. Ik ben naïef. Naïeve mensen reflecteren hun eigen vertrouwenswaardigheid op de medemens. Dat is niet dom of slecht. Een ieder die naïeve mensen schaadt in het in hun gestelde vertrouwen, bespoedigt de verdere verloedering van de samenleving. Dat doet mij zeer.
  • Ik ben een purist.
  • Ik streef ernaar te leven als een diep door de aarde woelende ploeg. Ik wil zoveel mogelijk indrukken opdoen van alles wat ik tegenkom in het leven. Ik probeer mij de wetenschap eigen te maken die vertelt wat de essentie is van verschillende zaken. Ik verdoe mijn tijd alleen met materiële en oppervlakkige zaken (geld, carrière, zekerheid) wanneer dat noodzakelijk is. Ik ontdoe mij van zaken wanneer ik dreig vast te roesten.
  • Ik heb veel raakvlakken met mensen die bewust de eenvoud zoeken.
  • Ik ben een gevoelsmens.
Wat zou je minimaal moeten leren in dit leven?
  • Hoe wijzer, intelligenter en geleerder de mens is, hoe beter hij zou moeten inzien dat hij eigenlijk bijna niets weet.
  • Denk in hoofdlijnen, niet in details.
  • Laat dogma’s en doctrines je niet in de weg staan de waarheid te zien.
  • Sta niet steeds op je strepen als je ergens recht op hebt. Zorg dat je je plichten jegens de ander nakomt. Geef meer dan je neemt.
  • Stel liever open dan suggestieve vragen. Een open vraag geeft een opening voor een open antwoord. Wacht altijd rustig op het antwoord. Een oprecht en open gesprek kan heel veel goed doen.

Het werkje zou door de tijd heen naar een steeds kortere, kernachtigere tekst uitkristalliseren. De laatste update is van 2008.