2016

Het jaar waarin ik weer werk vond. Vooral dat. FrieslandCampina Beilen bood mij de kans en ik greep deze met beide handen aan. Ik had 3 jaar zonder werk gezeten en ik had in die periode zo’n 1200 sollicitaties verstuurd. Waarom ik niks kon vinden? De moeder der recessies en leeftijd, maar ik kom ook niet zo vlot uit de woorden. De tijden zijn veranderd en dit is een tijd waarin een schaapherder zelfs al over educatieve kwaliteiten dient te beschikken. Wat te doen als je bodem- en milieukundige, maar geen type voor relatiebeheer of het binnenhalen van nieuwe projecten bent? Wat als je in hart en nieren echter IT’er bent, maar daartoe de opleiding niet hebt? Er bestond toentertijd nog geen IT-gerelateerde hbo-opleiding.

Wat te doen als je 2 rechterhanden hebt?

Met de baan bloeide mijn hele leven weer op en in de daaropvolgende werkzame periode, nam ik dus ook maar een handjevol aan vrije dagen op. Er was een duidelijke klik, maar ’t was direct ook wel bekend dat men het met minder personeel wilde gaan doen. Mijn contract liep ten einde en per 1 december vertrok ik dan dus maar naar FrieslandCampina Leeuwarden. Maar ook daar zullen mijn verdiensten vermoedelijk wel nooit kunnen worden verzilverd met een vaste aanstelling. Het concern is aan het automatiseren geslagen en daarmee zullen veel van mijn collega’s boventallig worden.

Het gaat goed, materialistisch gezien. Ik denk zelfs al aan het kopen van een huisje. Komend jaar misschien. Lekker vrijstaand, ergens in de rimboe. Een collega van mij wees mij op het concept. Hij is zelf schoonmaker op uitzendbasis en had onlangs ook zijn eigen huisje weten te kopen. Nationale hypotheekgarantie; alleen betalen als je verdient. Toen we het over het salaris kregen, bleek overigens dat schoonmakers – hij tenminste – bijna net zoveel als mij verdienen, terwijl ik best heel erg goed verdien en terwijl ik altijd het idee heb gehad dat schoonmakers het zo slecht hadden. Dat is immers de indruk die bestaat. Wel kan hij altijd fulltime en in 5-ploegensysteem werken, wat ook een flinke slok op een borrel scheelt natuurlijk. Wat minder lullen en wat meer poetsen dus. En ’t liefst op incourante tijden, want die zijn ’t lucratiefst. Ik was blij met de tip, want die was best wel horizonverbredend.