Fascinerende kijk op zaken in Buitenhof

Een analyse over de grootste veranderingen van onze tijd: historicus Philipp Blom luidt met zijn nieuwe boek ‘Wat op het spel staat’ de noodklok. Door de gevolgen van klimaatverandering en digitalisering staat onze manier van leven misschien wel op het spel. Of is er nog hoop? In Buitenhof: de Duitse historicus Philipp Blom, gerenommeerd auteur van spraakmakende boeken als ‘Alleen de wolken’ en ‘Het verdorven genootschap’.

Cursus navigeren met de zon

Vanmiddag sprak ik een toevallige voorbijganger op een terras. Hij vertelde over zijn met gps uitgezette wandeling over het Drentse pad en ik vertelde dat ik navigeerde met behulp van de zon. Meneer vond dat opzienbarend. Het bracht mij op het idee van deze cursus.

Welnu.

Wat je moet weten is dat de zon ongeveer in het oosten tot zuidoosten opkomt, dat deze rond het middaguur ongeveer in het zuiden staat, halverwege de middag in het westen en bij zonsondergang in het noordwesten. Meer is het niet.

Na 1 of 2 keer oefenen merk je dat het heel snel in je systeem gaat zitten. Je gaat ongemerkt letten op waar de zon staat. Als je ergens halverwege de middag vertrekt en de zon staat rechts van je, dan weet je dus dat je zuidwaarts gaat. Dan weet je automatisch ook dat je de zon links van je moet krijgen als je terug wilt. Als de reistijd vele uren is, dan moet je iets rekening houden met de draaiing van de zon om de aarde. Als je bijvoorbeeld rond het middaguur vertrekt met de zon loodrecht op je linkerzijde (je gaat dan naar het westen) en je keert pas aan het einde van de middag terug, dan moet je de zon linksachter je zien te krijgen.

Als je dit begrijpt, dan kun je navigeren met behulp van de zon. Gefeliciteerd. Zo simpel is het dus.

Nee, dan die cursus ’s nachts navigeren met sterren. Honderd keer moeilijker.

Praatje over de heg

Vanavond was ik eventjes in de voortuin aan het werk toen er een man met een hondje langs liep. Jaar of 50, beetje dikkig, krullend maar kalend. Ik heb het over de man, de hond had ook krullen.

Ik groette, zoals ik iedereen die ik voorbij kom groet, en meneer bleef staan voor een praatje. Het ging al snel (weer) over mijn blote voeten. Of ik soms ook van sauna’s hield of nudist was. Nee, vertelde ik in veel teveel woorden. Ik houd gewoon van de natuur en de beste manier om natuur te beleven is op blote voeten. Immers, je voelt tot in detail waar je loopt, hoe warm of koud het is, hoe nat en hoe hard en hoe vloeibaar of rul het is. Een volmaakte prikkeling van de sensoren en de bloedcirculatie.

Meneer sliep naakt, zo liet hij in respons weten. En hij zou na ons praatje weer met zijn vrienden op Facebook worden herenigd. Hij filosofeerde dat een dagbesteding op sociale media soms best een zinvolle dag kan opleveren. “Alles hangt af van wat je krijgt voorgeschoteld.”, aldus meneer. We werden het daarover niet eens.

Naarmate het gesprek vorderde kreeg ik er een, in toenemende mate, vervelende bijsmaak bij. Wat wilde de man eigenlijk? Was het weer zo’n, natuurliefhebberij met geilheid verwisselende, blote voeten-fetisjist? Nou goed, whatever, laat hem mij maar opzoeken op Facebook. Ik zit er op, evenmin als hij zal zijn te vinden in de natuurgebieden, die ik zo dikwijls bezoek.

Nope, no problem here!

Een mannen onderonsje...

Zij kocht een plastic tas

Vanmiddag stond ik in de rij voor de kassa van Lidl. Er was een Turkse mevrouw voor mij. Het viel mij op dat ze niets ongezonds kocht.

’t Leek wel een knappe vrouw, al had dat haar hoofddoek dat misschien moeten verhullen. Haar tanden waren witter dan wit en ze straalde als een engeltje. Ze leek de glimlach niet van haar gezicht te kunnen krijgen.

Net toen ik wat respect voor haar begon te voelen, kocht ze echter een plastic tas. Dat ergerde mij, want ze had klaarblijkelijk ook helemaal geen moeite gedaan om een tas mee te nemen.

Turken / moslims zijn vaak zo overdreven burgerlijk. Geen drank, luisteren naar de wijze raad van de ouders… Als je in een soek winkelt, krijg je vaak ook het gevoel dat je stoort in een familiefeestje, omdat men zo overdreven vriendelijk met elkaar omgaat en daarbij de eigen taal spreekt. Men moet speciaal voor jou Nederlands gaan praten.

Ik heb eens samenwerkt met een Marokkaanse moslim. Zijn tanden waren ook witter dan wit en gedurende pauze’s deed hij niets anders dan fruit schillen en oppeuzelen. De beste man had nog nooit een druppel alcohol gehad. Hoe wereldvreemd kan een mens zijn?

Een andere vroegere collega van mij, Soedanees en moslim, ontzettend aardige jongen overigens, vertelde eens dat men geen alcohol mocht drinken omdat men dan mensen zou kunnen vermoorden. Dat zou in het hoofd van een gemiddelde inheemse Nederlander niet opkomen.

Ik ben overigens niet tegen religie-gekleurde mensen.

Wat een aankoop van een plastic tas al niet teweeg kan brengen…